Wednesday, June 5, 2013

Το δέντρο του ύπνου...




-Θα τα πούμε το βράδυ.
-Όποιος  γυρίσει πρώτος παίρνει το παγκάκι.
-Δε με νοιάζει, θέλω να κοιμηθώ ακουμπώντας τον κορμό του. Δικό σου!
 Το δέντρο του ύπνου. Αυτό σίγουρα κέρδισε τη μάχη και κανείς δεν πρόκειται να το κουνήσει απ' τη θέση του. Ασυμβίβαστη μονιμότητα στις ρευστές πολιτείες της προβλέψιμης εγκατάλειψης. Θα περιμένει σταθερά εκεί. Οι ηττημένοι του χθες το νιώθουν δικό τους. Γιατί οι ηττημένοι του χθες αν και μοιάζουν δέντρα κινούμενα, ανήκουν στο είδος των εραστών της μονιμότητας. Μέσα τους τρέχουν όξινοι χυμοί που συνεχίζουν να μυρίζουν αμφιβολία και μετά το τέλος. Το δέντρο του ύπνου ξέρει ν' αφήνει να δανείζονται την αθωότητα της σκιάς του ακόμα και οι ένοχοι. Είναι το άλλοθι κάθε τραγικά αδιάφορου γι' αυτό που ελεύθερα αναπτύσσεται. Το δέντρο του ύπνου μένει πάντα ξύπνιο. Το δέντρο του ύπνου μένει σιωπηλό και αθόρυβο. Επέλεξε στους κενούς αιώνες της ανακυκλούμενης  φλυαρίας  να γίνει η σκιά  του εαυτού του. Προσαρμόστηκε στις αθυροστομίες και τους πρόστυχους στίχους της νύχτας και συνέχισε να αγαπά τους ποιητές ακόμα κι όταν κατάλαβε την αδυναμία τους. Γιατί θέλει θάρρος ν' αγαπάς και να είσαι σκιά... και το δέντρο του ύπνου έχει περίσσιο θάρρος... ξέρει να αγαπά και να είναι πιο σκληρό κι απ' το θάνατο. Χαρίζοντας σε κάθε ηττημένο που του το ζητά, του ύπνου το θάνατο...

Προδημοσίευση από τη νέα μου δουλειά με τίτλο "Το Δέντρο Του Ύπνου"



Copyright © 2013 Κωνσταντίνος Β. Σβεντζούρης. All Rights Reserved.


Tuesday, June 4, 2013

On the phone




On the phone

The rain stopped. Hear no sound.
The keys on the computer squeak.
Rhythmically gnaw the fingers.
I do not feel pain.
Late last night I called you. You answered.
I said:
I'm a stranger in my town...
I continue to erase...
I'm sure for those erased.
It 's easy to cancel arguments.
But I cannot write sounds.
I cannot describe summers.
Still painting winters.
That have no answer. Maybe I'm getting old?
Blame the books that I read?
I lack the confidence of those who do not write poems.
You answered me:
The flowers do not make noise.
Resist the ugliness with colors.
Resist the rain with petals.
New petals. Opened in place of the lost.
Do not forget, neither do I write poems ...


Special thanks to  professor Virginija Tuomaitė for her precious advices


Copyright © 2013 Konstantinos B. Sventzouris. All Rights Reserved.