Tuesday, December 30, 2014

Ασυμβατότητα





Φώτισε η καρδιά μας, εμείς ξέραμε
στους έξω φάνταζε αυτό που ήθελαν να βλέπουν
χριστουγεννιάτικο παράθυρο
μέσα μας τρικυμία αδάμαστης αγάπης
η νύχτα έμεινε ανίσχυρη πίσω μας
γείρε στο πλάι και πάρε βαθιές ανάσες
μεταξύ δρόμου και στάσης θα συνεχίσουμε
κάθε γέννηση είναι ανακούφιση
 
έχουμε ανάγκη από χώρο 
που μόλις μιλάς
καταλαβαίνω πόσο περιορισμένος είναι
στα πεζοδρόμια ανώνυμοι κόσμοι έλκονται
έλα σπίτι ξαφνικά αύριο
ποιός μπορεί να εξηγήσει αν οι επιθυμίες
γεννιούνται για να διασταυρωθούν
με την ασυμβατότητα της λογικής
η μοναξιά σου θεραπεύεται με αναμνήσεις
κανείς δεν θέλει να μιλά για το αύριο
η σκιά της διπλανής πόρτας
ακόμα κοιτά το φωτισμένο παράθυρο
την επόμενη φορά που θα είσαι θλιμμένη
θα σηκώσω το χέρι να σου δείξω στον ουρανό...



 © 2014 Konstantinos B. Sventzouris. All Rights Reserved.