Wednesday, January 21, 2015

The bird woman smiles...



 
 
Photo: "The bird woman smiles..." © 2015 Konstantinos B. Sventzouris. All Rights Reserved.


Δε μιλάει με κανέναν ποτέ. Εγώ τουλάχιστον δεν έχω ακούσει τη φωνή της τόσα χρόνια που την βλέπω να τριγυρίζει στη γειτονιά μου. Δεν ξέρω αν καν καταλαβαίνει τί της λες. Την πλησίασα σήμερα το πρωί  την ώρα που κάτω από τη βροχή τάιζε τα περιστέρια του πάρκου, τα περιστέρια της, και της ζήτησα να με αφήσει να την φωτογραφίσω. Δεν μου απαντούσε αλλά εγώ συνέχισα να επιμένω. Μόνο μετά από αρκετές προσπάθειες αντέδρασε ακούγοντας τη λέξη πουλιά από το στόμα μου και μου έγνεψε καταφατικά.
Φώναξε κάτι ακαταλαβίστικο στα πουλιά, έκανε μια βαθιά υπόκλιση και ένα από τα περιστέρια κάθισε στο κεφάλι της. Τότε σήκωσε το χέρι προς το μέρος μου δίνοντας μου έτσι το σύνθημα για να τραβήξω την φωτογραφία και με το κεφάλι της σκυμμένο πάντα, την είδα που μου χαμογέλασε... Μόνο ένα κλικ της κάμερας... μόνο ένα δευτερόλεπτο της μέρας... και να το αποτέλεσμα που θέλω σήμερα να μοιραστώ μαζί σας... η γιαγιά των περιστεριών χαμογέλασε... 





 © 2015 Konstantinos B. Sventzouris. All Rights Reserved.

Thursday, January 1, 2015

Αντανάκλαση Χριστουγέννων




Photo: "Reflection of Christmas"
© 2015 Konstantinos B. Sventzouris. All Rights Reserved.

Ανοίγεις τα μάτια με την αίσθηση ότι ο κόσμος ακινητοποιήθηκε τη στιγμή που πήγαινες να κοιμηθείς/
παρόλο που εσύ συνέχισες με ιλιγγιώδη ταχύτητα να γυρίζεις χιλιάδες φορές γύρω του στην ακινησία του ύπνου.../
Ο ύπνος είναι κατάσταση ευτυχίας αν το καλοσκεφτείς, γιατί ζεις δίχως θύμησες και προσμονές, όπως συνήθως γίνεται στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής σου./
Ακόμα σκοτάδι.../οι μυς του προσώπου δεν σε υπακούουν στην προσπάθεια που κάνεις να αναγνωρίσεις τον εαυτό σου μπροστά στον καθρέφτη χαμογελώντας του.../
Κι όμως η χαρά που βλέπεις το πρωινό φως να έρχεται ανεπαίσθητα __ σαν υποψία__ απ' τη μεριά της θάλασσας οριοθετώντας τη γραμμή του ορίζοντα/
να μπαίνει απ' το παράθυρο και να διώχνει μακριά τη νύχτα σβήνοντας την αντανάκλαση της ηλεκτρικής ψευδαίσθησης/
σε γεμίζει ελπίδα.../ 
σε ξαναενώνει με την πραγματικότητα.../
σε κάνει και ανακτάς τις χαμένες σου δυνάμεις για να πείσεις τον εαυτό σου να συνεχίσει να αναπτύσσεσαι μέσα της... /
Κι αποφασίζεις και σήμερα να χορέψεις στο ρυθμό της/
ελεύθερος όμως.../
σαν να μη σε κοιτάει κανείς...





Copyright © 2015 Konstantinos B. Sventzouris. All Rights Reserved.